KINGA NA WIESZAKU

Jest tylko TU i TERAZ

#autumn

Teraz siedzę i piszę. Jest laptop, koc z Kubusiem Puchatkiem i herbata. Dobra herbata. W tle słychać Skubasa. Wokół panuje spokój, tak jak lubię. Nie ma nikogo, co utwierdza mnie w przekonaniu, że tak czasami lepiej. Patrzę na zdjęcia i spoglądam za okno. Zastanawiam się jak to możliwe, że tak szybko wszystko uległo zmianie. Nie ma już liści, jest całkowicie szaro, brakuje słońca, a niebo przestało być już niebieskie. W ciągłym biegu, człowiek przestaje zwracać uwagę nawet na najdrobniejsze szczegóły. Ignorując teraźniejszość, staram się planować każdy dzień swojej przyszłości. Przestaje cieszyć się tym szczęściem, którego doświadczam teraz, bo planuję już następne. I powoli zaczynam dochodzić  do wniosku, że faktycznie powinno się żyć chwilą, żyć tym co tu i teraz. 

Znów patrzę na te zdjęcia, patrzę na siebie. I przypominam sobie momenty, kiedy je robiłyśmy. Przypominam sobie moją siostrę, która leżała z aparatem w ręku, aby ująć to, czego ja nie widziałam. Pamiętam spadające liście, delikatny wiatr i zapach świeżego powietrza. Pamiętam później nasz spacer, kiedy mogłyśmy rozmawiać o wielu rzeczach. I choć obie jesteśmy tak inne, to wtedy było idealnie. Dlatego, że zatrzymałyśmy się i cieszyłyśmy tym, co miałyśmy w danej chwili. 

Dziś polecam wszystkim ten stan i rozkoszowanie się wyłącznie teraźniejszością. 

ZDJĘCIA - DARIA IWANEK